Joanna Mueller

Stara Kontynentka wysiaduje

zatrute międzyludzie zatrute zatrute
w szczelinie lingwy przeciek linczu
na brzegach porzucone dziwne dziwne owoce
nabrzeża nabrzmiewają także w interiorze 
rwą mnie szwy szańców po cesarskich cięciach
ćmią odkształcenia na czaszkach nacji 
które mi wykrajano kleszczami rewolty 

nie w taki weszłam mariaż rewanżów
nie takim matkowałam demarkacjom

mgliste intuicje wiodą do ostatecznych rozwiązań
ślepe szczenięta szaleją od roszczeń
plemiona rosną w plena do spraw wypleniania
wyroje radykalnych chłopców 
kładą klajstry na dziąsłach i waśń na żądaniach
a chciwe czyścicielki na liniach uboju 
kompulsywnymi klikami zmieniają skórkę świata

pochować was w arce brzucha w kraterze po wybuchu
raz jeszcze nad grobem narodzić 

Joanna Mueller, urodziła się w 1979 roku w Pile. Poetka, eseistka, redaktorka, wielodzietna mama. Wydała cztery tomy poetyckie: Somnambóle fantomowe (Kraków 2003), Zagniazdowniki/Gniazdowniki (Kraków 2007, nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia), Wylinki (Wrocław 2010) i intima thule (Wrocław 2015, nominacje do Nagrody Literackiej m. st. Warszawy i do Silesiusa) oraz dwie książki eseistyczne: Stratygrafie (Wrocław 2010, nagroda Warszawska Premiera Literacka) i Powlekać rosnące (Wrocław 2013). Redaktorka książek: Solistki. Antologia poezji kobiet (1989–2009) (Warszawa 2009, razem z Marią Cyranowicz i Justyną Radczyńską) oraz Warkoczami. Antologia nowej poezji (Warszawa 2016, wraz z Beatą Gulą i Sylwią Głuszak). Pisuje również wiersze dla dzieci. Tłumaczona m.in. na języki: czeski, serbski, rosyjski, ukraiński, niderlandzki, angielski, niemiecki (Mystische musthaves, Berlin 2016). Mieszka w Warszawie, gdzie m.in. współprowadzi seminarium o literaturze kobiet Wspólny Pokój.